از ادمها می گذرم...دلم را بزرگ تر می کنم

ناراحت این نیستم..

 که چرا جاده ی رفاقت با من همیشه یک طرفه است

خوشحالم که چیزی کم نگذاشته ام

و بدهکار خودم.رفاقتم و خدایم نیستم

وجدانم که اسوده باشد

کفایت می کند.......